تافنه جدابافته

من از آن تافته های جدابافته نبودم

که هر توهینی را ببخشایم، اما همیشه در آخرکار آن را از یاد می بردم

آن کس که تصور میکرد از او نفرت دارم

چون میدید که با لبخند صمیمی به او سلام میگویم

غرق در شگفتی می شد و نمیتوانست باور کند

در این حال ، بر حسب خلق و خوی خودش

یا بزرگواریم را تحسین و یا بی غیرتی ام را تحقیر می کرد

بی آنکه فکر کند که انگیزه من ساده تر از آن بوده است

من هر چیزی را حتی نام او را از یاد برده بودم

# آلبرت کامو #